Autor : Frank S. Becker
Tytuł : "Cena purpury"
Tytuł oryginału : "Der Preis des Purpurs"
Przełożył : Jacek Jurczyński SDB
Wydawnictwo : Wydawnictwo M
Miejsce i rok wydania: Kraków 2011
Z okładki :
" Trewir w 275r. po Chrystusie .Zaślepiony blaskiem potęgi Cesarstwa Rzymskiego młody urzędnik Flawiusz coraz głębiej grzęznie w trzęsawisku politycznych intryg i osobistych utarczek. Spiesząc na ratunek żonie , dostaje się w wir okrutnych prześladowań za panowania Dioklecjana. Na scenę wkracza przyszły cesarz Konstantyn .Aby ratować swoją miłość, Flawiusz postanawia jeszcze raz postawić wszystko na jedną kartę..."
"Cena purpury" drugi tom powieści o starożytnym Rzymie , jest równie interesujący jak poprzedni. Autor większy nacisk położył na tematykę polityczną, niewątpliwie Cesarstwo Rzymskie było areną walk o wpływy za pomocą intryg, szantażu a także i mordu. Flawiusz znajdzie się jak zwykle w centrum spraw a jak sobie poradzi? Czy jego rodzina wyjdzie z tego bez szwanku?
Niewiele mogę zdradzić z fabuły nie zdradzając rzeczy istotnych i nie psując przyjemności czytania. Z pewnością na uwagę zasługuje fakt większej dojrzałości Flawiusza , choć to raczej nie powinno dziwić wszak dzieci ma już właściwie dorosłe. Zresztą i tu mamy do czynienia wbrew pozorom z dojrzewaniem głównego bohatera, śledzimy jego losy łącznie przez lat kilkadziesiąt i dzięki talentowi autora czynimy to z równym zainteresowaniem przez cały czas.
Jeśli chcecie się dowiedzieć jak to jest gdy przyjaciele okazują się wrogami ? Umierają bliscy ,uważani za martwych powracają ? Kiedy jedno słowo może uratować nam życie? Kiedy jeden list może z równym powodzeniem je skreślić ? Musicie przeczytać opisaną przez Franka S. Beckera historię.
O ile w pierwszym tomie o chrześcijanach wspomina się niewiele ot tyle żeby w ogóle zaznaczyć ich istnienie , o tyle w drugiej części wyznawcy Chrystusa oraz ich prześladowania to jeden z ważniejszych motywów powieści.
Najważniejsze jest jednak ogólne przesłanie powieści "Wszystko ma swoją cenę , jak zwykł mawiać Ulixes. Cenę , której nie jest już warte. A kiedy osiągnie się już tę świadomość , trzeba tak postąpić - nawet ryzykując ściągnięcie na siebie niechęci możnych tego świata." *
Chciałabym tylko jeszcze się z Wami podzielić cytatem ,który bardzo mi się spodobał. Sama tylko mam wątpliwości czy czytając go po raz nie wiem już który częściej myślę o polityce czy o religii.
" - Czy myślisz , że gdy od czasu do czasu rzucę nieco kadzidła na ołtarz i wymruczę cos o geniuszu cesarza, to uważam za bogów tego obwieszonego purpurą pastucha Galeriusza albo siedzącego w pałacu Dioklecjana zalewającego Imperium edyktami? Pokazuję jedynie , że uznaję ich za władców Cesarstwa . A potem idę i żarty sobie stroję z tego - przynajmniej wtedy gdy nie słucha tego nikt, komu nie ufam. "
"Cena purpury" Frank S. Becker str. 331
Książka przeczytana w ramach wyzwań " Czytamy książki historyczne" oraz " Z literą w tle" .
Za przyjemnie spędzony czas dziękuję Wydawnictwu M
* Frank S. Becker "Cena purpury" str. 454
Skrajnie od czytania uzależniona z pełnymi objawami odstawienia, zrezygnowałam z leczenia :-) Moleslaw
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Frank S. Becker. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Frank S. Becker. Pokaż wszystkie posty
środa, 12 czerwca 2013
wtorek, 11 czerwca 2013
Pochwała powolnego czytania ;-)
Autor : Frank S. Becker
Tytuł : "Zmierzch orła"
Tytuł oryginału : "Der Abend der Adlers"
Przekład : Jacek Jurczyński SDB
Wydawnictwo : Wydawnictwo M
Z okładki :
" Cesarstwo Rzymskie ok. 260 r. po Chr. Wrogowie plądrują prowincje przygraniczne ,cesarze walczą o władzę . Wydaje się , że nad wielkim imperium zachodzi słońce . W tym niespokojnym czasie młody Rzymianin Flawiusz wyrusza w podróż z majątku swojego wuja. Pragnienie odnalezienia rodziców oraz poszukiwania świątynnego portalu , ukrytego przed barbarzyńcami , wciągają go w wir wydarzeń rozgrywających się w Rzymie, Palmirze i Babilonie, aż do granic Persji. Kiedy wydaje mu się ,że osiągnął cel i znalazł miłość swojego życia , los stawia go przed jeszcze większym wyzwaniem."
Jest to lektura zdecydowanie dla osób ,które akurat nigdzie się nie spieszą. dziwnie może to brzmi ale z pewnością nie łyka jej się w jedno popołudnie. Należy ona do gatunku powieści którymi czytelnik się delektuje, każdym słowem, zdaniem, opisem miejsca czy sytuacji. Autor zawarł w swej opowieści sporo szczegółów dotyczących dosłownie wszystkiego. Jak żyli ludzie poszczególnych stanów, jak mijał im dzień, czym się zajmowali? Jak się ubierali? O czym rozmawiali? Jaki był układ pomieszczeń w danym budynku? Również trasy którymi podążają bohaterowie są dokładnie opisane.
Uczynienie bohaterem nastoletniego Flawiusza pozwoliło na podglądanie jego dojrzewania, dochodzenia do dorosłości. Zajęcia którymi się zajmował, nauka w winiarni czy u medyka wszystko to po to by czytelnik mógł zapoznać się z codziennymi zwyczajami poszczególnych członków ówczesnego społeczeństwa. Trafił do niewoli wcześniej będąc przecież Rzymianinem , oni mieli niewolników ale żeby role mogły się odwrócić? Jak często myślimy o tym że nic ani dobre ani złe nie trwa wiecznie? Tymi nagłymi zmianami w życiu bohaterów autor daje nam do myślenia, czy zawsze będę tym kim jestem? Innym, tym którzy w jakiś sposób czują się uciskani daje nadzieję, nigdy nie wiadomo kiedy los się odmieni i uśmiechnie właśnie do nich.
Jak wspomniałam to szczegółowe opisy są moim zdaniem najmocniejszą stroną książki :
" Flawiusz musiał przyzwyczaić się do wszystkiego , co było inne niż u siwowłosego. Tu, w jednej izbie , pośrodku której nieustannie dymiło palenisko , mieszkała cała rodzina. Brakowało toczonych stołów oraz krzeseł, zamiast tego korzystano z prostych wyciosanych z pni zydli. za stół służyły ułożone na kozłach deski. Pod ścianami stały półki , a na nich piętrzyła się drewniana zastawa, zapasy, garnki z ciemnej gliny oraz narzędzia.
Trzy skrzynie na przyodziewek uzupełniały umeblowanie , do tego kilka ław , na których układano się na spoczynek. z wyjątkiem Flawiusza, gdyż jego miejsce było w oborze zajmującej tylna część domostwa. tu oddzielone od części mieszkalnej jedynie cienką ścianką , mieściło się schronienie dla zwierząt: czterech kosmatych prosiąt, siwka, sześciu owiec, i kur. Początkowo przeszkadzał mu ich odór oraz nieustające brzęczenie much , ale wkrótce przyzwyczaił się , pocieszając się myślą że będzie mu ciepło w zimie.
Dzień wypełniała mu praca , lecz los dzielił wraz ze wszystkimi innymi mieszkańcami . Każdy pracował na miarę własnych sił, nawet stary, niewidzący na jedno oko Fuscinus, który popadł w niewolę jeszcze za czasów rzymskich właścicieli. Zbierał chrust, kroił suszone owoce i pilnował ognia. .... "
"Zmierzch orła" Frank S. Becker str. 196
Podobnie miałam z "Chłopami" W.Reymonta, "Krystyną córka Lavransa" S.Undset czy nawet " Nad Niemnem" E.Orzeszkowej to co innym wydawało się nużące czyli szczegóły, dokładne opisy wydarzeń, postaci i otoczenia dla mnie było najpiękniejsze. Naprawdę nie każda książka musi być czytana w tempie ekspresowym , wiele wręcz swój urok ukazuje dopiero czytelnikowi który podejdzie do nich z odpowiednia dozą cierpliwości. Usiądzie ze spokojem zacznie czytać i da się porwać w świat minionych już lat. Bardzo cieszę się że mam drugi tom gdyż naprawdę wcale nie chciało mi się stamtąd wracać.
Za książkę dziękuję Wydawnictwu M
Książka przeczytana w ramach : " Z literą w tle" ; "Czytamy książki historyczne"
Tytuł : "Zmierzch orła"
Tytuł oryginału : "Der Abend der Adlers"
Przekład : Jacek Jurczyński SDB
Wydawnictwo : Wydawnictwo M
Z okładki :
" Cesarstwo Rzymskie ok. 260 r. po Chr. Wrogowie plądrują prowincje przygraniczne ,cesarze walczą o władzę . Wydaje się , że nad wielkim imperium zachodzi słońce . W tym niespokojnym czasie młody Rzymianin Flawiusz wyrusza w podróż z majątku swojego wuja. Pragnienie odnalezienia rodziców oraz poszukiwania świątynnego portalu , ukrytego przed barbarzyńcami , wciągają go w wir wydarzeń rozgrywających się w Rzymie, Palmirze i Babilonie, aż do granic Persji. Kiedy wydaje mu się ,że osiągnął cel i znalazł miłość swojego życia , los stawia go przed jeszcze większym wyzwaniem."
Jest to lektura zdecydowanie dla osób ,które akurat nigdzie się nie spieszą. dziwnie może to brzmi ale z pewnością nie łyka jej się w jedno popołudnie. Należy ona do gatunku powieści którymi czytelnik się delektuje, każdym słowem, zdaniem, opisem miejsca czy sytuacji. Autor zawarł w swej opowieści sporo szczegółów dotyczących dosłownie wszystkiego. Jak żyli ludzie poszczególnych stanów, jak mijał im dzień, czym się zajmowali? Jak się ubierali? O czym rozmawiali? Jaki był układ pomieszczeń w danym budynku? Również trasy którymi podążają bohaterowie są dokładnie opisane.
Uczynienie bohaterem nastoletniego Flawiusza pozwoliło na podglądanie jego dojrzewania, dochodzenia do dorosłości. Zajęcia którymi się zajmował, nauka w winiarni czy u medyka wszystko to po to by czytelnik mógł zapoznać się z codziennymi zwyczajami poszczególnych członków ówczesnego społeczeństwa. Trafił do niewoli wcześniej będąc przecież Rzymianinem , oni mieli niewolników ale żeby role mogły się odwrócić? Jak często myślimy o tym że nic ani dobre ani złe nie trwa wiecznie? Tymi nagłymi zmianami w życiu bohaterów autor daje nam do myślenia, czy zawsze będę tym kim jestem? Innym, tym którzy w jakiś sposób czują się uciskani daje nadzieję, nigdy nie wiadomo kiedy los się odmieni i uśmiechnie właśnie do nich.
Jak wspomniałam to szczegółowe opisy są moim zdaniem najmocniejszą stroną książki :
" Flawiusz musiał przyzwyczaić się do wszystkiego , co było inne niż u siwowłosego. Tu, w jednej izbie , pośrodku której nieustannie dymiło palenisko , mieszkała cała rodzina. Brakowało toczonych stołów oraz krzeseł, zamiast tego korzystano z prostych wyciosanych z pni zydli. za stół służyły ułożone na kozłach deski. Pod ścianami stały półki , a na nich piętrzyła się drewniana zastawa, zapasy, garnki z ciemnej gliny oraz narzędzia.
Trzy skrzynie na przyodziewek uzupełniały umeblowanie , do tego kilka ław , na których układano się na spoczynek. z wyjątkiem Flawiusza, gdyż jego miejsce było w oborze zajmującej tylna część domostwa. tu oddzielone od części mieszkalnej jedynie cienką ścianką , mieściło się schronienie dla zwierząt: czterech kosmatych prosiąt, siwka, sześciu owiec, i kur. Początkowo przeszkadzał mu ich odór oraz nieustające brzęczenie much , ale wkrótce przyzwyczaił się , pocieszając się myślą że będzie mu ciepło w zimie.
Dzień wypełniała mu praca , lecz los dzielił wraz ze wszystkimi innymi mieszkańcami . Każdy pracował na miarę własnych sił, nawet stary, niewidzący na jedno oko Fuscinus, który popadł w niewolę jeszcze za czasów rzymskich właścicieli. Zbierał chrust, kroił suszone owoce i pilnował ognia. .... "
"Zmierzch orła" Frank S. Becker str. 196
Podobnie miałam z "Chłopami" W.Reymonta, "Krystyną córka Lavransa" S.Undset czy nawet " Nad Niemnem" E.Orzeszkowej to co innym wydawało się nużące czyli szczegóły, dokładne opisy wydarzeń, postaci i otoczenia dla mnie było najpiękniejsze. Naprawdę nie każda książka musi być czytana w tempie ekspresowym , wiele wręcz swój urok ukazuje dopiero czytelnikowi który podejdzie do nich z odpowiednia dozą cierpliwości. Usiądzie ze spokojem zacznie czytać i da się porwać w świat minionych już lat. Bardzo cieszę się że mam drugi tom gdyż naprawdę wcale nie chciało mi się stamtąd wracać.
Za książkę dziękuję Wydawnictwu M
Książka przeczytana w ramach : " Z literą w tle" ; "Czytamy książki historyczne"
Subskrybuj:
Posty (Atom)



