Dylematy w mięsożernej rodzinie.

  W najnowszym numerze "Wegetariańskiego świata" jest ciekawy artykuł z wypowiedzią Philipa Wollena na temat wegetarianizmu, tłum. Ryszard Ornatowski. O ile cały tekst jest wstrząsający o krzyku zabijanych zwierząt o ich cierpieniu w masowych hodowlach i to tylko dla chwili naszej przyjemności. O tyle najbardziej poruszył mnie poniżej zacytowany fragment:

zródło: www.wegatariański.pl

   " Woda jest nowa ropą. Wkrótce kraje będą toczyć o nią wojny. Wody gruntowe , które gromadziły się przez miliony lat zanikają. Potrzeba 50 tyś. litrów cennej wody pitnej, żeby wyprodukować jeden kilogram wołowiny. Dziś miliard ludzi głoduje, 20 milionów umrze z niedożywienia. Zmniejszenie produkcji mięsa tylko o 10% pozwoli nakarmić 100 milionów ludzi! Wyeliminowanie mięsa zlikwiduje  już na zawsze problem głodu. Gdyby wszyscy ludzie na świecie stosowali zachodnią dietę , na ich wykarmienie potrzebowalibyśmy 2 planet. Mamy tylko jedną. I ona umiera. Ilość gazów cieplarnianych pochodzących z hodowli zwierząt jest 50% większa niż z transportu: aut, autobusów, statków i ciężarówek razem wziętych!
   Podczas moich podróży widziałem ubogie kraje, które sprzedają swoje zboże na Zachód podczas gdy ich własne dzieci głodują trzymane w objęciach. A Zachód karmi nim zwierzęta hodowlane byśmy mogli jeść kotlety!
   Czy jedynie to uważam za przestępstwo?
  Wierzcie mi każdy kęs mięsa, które jemy to policzek w twarz zapłakanego, głodującego dziecka. Czy patrząc w jego oczy mam zachować milczenie?
  Ziemia jest w stanie wyprodukować wystarczająco dużo na potrzeby każdego. Ale nie wystarczająco na zachłanność każdego."
                               Miesięcznik "Wegetariański świat" nr. 7 - 8 ,lipiec - sierpień 2013 str. 34 - 35 art. "Oś zła przebiega przez nasze stoły"

    Od przeczytania tego artykułu nie wzięłam do ust mięsa, może tak sobie myślę jeśli większość , choć najlepiej byłoby żeby wszyscy, zrezygnowała z jedzenia mięsa dałoby się zlikwidować głód na świecie? Od czegoś trzeba zacząć, najlepiej od ograniczenia popytu, jeśli nikt nie będzie mięsa kupował nie opłaca się prowadzić masowych hodowli zwierząt co faktycznie ograniczyłoby ogromnie ilość zjadanej przez nie paszy.
   Przełknąć nie mogę mięsa pod jakąkolwiek postacią po tym artykule, co oczywiście powoduje wyśmiewanie mnie przez rodzinkę. Zawsze byłam osobą jedzącą najmniej zwierzątek w moim domu, miałam już epizody z wegetarianizmem a teraz zastanawiam się czy moje sumienie pozwoli mi na delektowanie się pieczenią np. Mam nadzieję że nie.
   A rodzinka może wezmie przykład a może będę zmuszona gotować dwa obiady każdego dnia przykładowo.

Tony Fitzjohn "Tańczący z lwami.Moja afrykańska przygoda"

  Autor : Tony Fitzjohn
  Tytuł: "Tańczący z lwami. Moja afrykańska przygoda"
  Tytuł oryginału : " Born Wild"
  Przekład : Joanna Hryniewska i Agnieszka Marciniak
  Wydawnictwo : Świat Książki
  Miejsce i rok wydania : Warszawa 2012
                     

      Nie oglądałam filmu "Elza z afrykańskiego buszu" choć znam tytuł , był to film na tyle głośny że nie dało się go przegapić. Byłam widocznie zbyt mała by obejrzeć z ciekawością historię lwa przywróconego naturze. Film powstał na podstawie książki Joy Adamson "Elza z afrykańskiego buszu" wydanej w Polsce również pod tytułem "Moja lwia rodzina" Zapytacie co ma wspólnego Elza z autorem "Tańczącego z lwami" ? Poza lwem w tytule oczywiście. Już zdradzam. Mawia się że każdy ma zapisany swój los i w przypadku Tony,ego jego los nierozerwalnie związany jest z opiekunami Elzy, gdyby nie oni, kto wie może Afryka byłaby uboższa o wspaniałego miłośnika i opiekuna dzikich zwierząt, o całe populacje lwów, lampartów, likaonów czy nosorożców o słoniach nie wspominając. Joy Adamson autorka wspomnień o Elzie, jednocześnie żona George Adamsona , człowieka który najpierw był myśliwym, następnie wszystkie siły skupił na naprawianiu błędów popełnionych w życiu tworząc ośrodek reintrodukcji lwów, było to dzieło jego życia kontynuowane przez Tony'ego Fitzjohna.
  
                          

George Adamson (zródło : internet)

   Jeśli chodzi o samego autora książki oddam głos wydawcom :

   " Tony Fitzjohn - brytyjski ekolog i obrońca dzikich zwierząt, zwolennik przywracania ich naturalnemu środowisku , spędził ponad czterdzieści lat w afrykańskich parkach narodowych i rezerwatach. Mając 22 lata , porzucił na dobre Anglię by na stałe związać się z Afryką i chronić jej dziką przyrodę. Niemal dwadzieścia lat współpracował z Georgeem Adamsonem ( słynnym założycielem kenijskiego >>sierocińca<< dla lwiątek, którymi opiekowano się tam do czasu, aż uznano że są zdolne do samodzielnego życia i wypuszczano na wolność ). Pracując w rezerwatach Kenii i Tanzanii , omal nie postradał życia , był wielokrotnie przedmiotem ataków zarówno dzikich zwierząt, jak i somalijskich bandytów czy kłusowników. Oprócz pracy z dzikimi zwierzętami poświęcił się także budowie szkół i centrów edukacyjnych w najodleglejszych zakątkach Afryki. W Tanzanii gdzie mieszka z żoną i czworgiem dzieci , ocalił Park Narodowy Mkomazi - na ponad dwóch tysiącach kilometrów kwadratowych pustkowia stworzył kwitnący rezerwat przyrody. Ostatnio rząd kenijski poprosił go o pomoc w przywracaniu świetności Parkowi Kora . Za swą działalność został odznaczony orderem Imperium Brytyjskiego. "
                 
                                     

George Adamson i Tony Fitzjohn
zródło : internet

                       

    Uczciwie uprzedzam że jest to książka która totalnie porywa czytelnika, miałam wrażenie ( spotęgowane pewnie przez pogodę) że siedzę w słońcu wraz z autorem i lwami w piekącym afrykańskim słońcu. Nie tylko lwami zresztą, przez Korę i Mkomazi przewijają się liczne zwierzęta wspomniane lwy, likaony, nosorożce, lamparty,hieny,gepardy i słonie , wierzcie mi że chyba jeszcze nie wymieniłam wszystkich. Poznajemy niejako od kuchni pracę przy ochronie zwierząt i przyrody, zakulisowe działania władzy oficjalnie pomagającej i rozumiejącej a nieoficjalnie często ( choć nie zawsze ) bardzo szkodzącej sprawie ratowania zagrożonych gatunków. Bo jak inaczej zrozumieć sprzedaż terenu na którym ludzie robią co w ich mocy by pomóc naturze , myśliwym w celu uprawiania "sportowego" polowania? Pomijając już fakt kłusowników o których słyszy się wszędzie gdzie jest zwierzyna łowna ( pod ochroną??!!!) , sporym problemem były plemiona mieszkające w pobliżu i wypasające bydło , nie dość że niszczyli roślinność to jeszcze kusili przecież drapieżne koty , i niestety tu mimo całego zrozumienia dla trudnej sytuacji tychże plemion, muszę napisać że ich sposób na owe zwierzęta był nieludzki. Jaki? Jak poradził sobie Tony z tymi przeciwnościami ? Czy to były jedyne przeszkody z jakimi się spotkał? Zapewniam że nie. Narzekamy na biurokrację i bieganie po świstki z urzędu do urzędu. Po przeczytaniu tej książki gwarantuję lepsze samopoczucie , przynajmniej w tej jednej kwestii.

    Fascynująca opowieść człowieka , który oddał swoje całe dotychczasowe życie temu co ukochał najbardziej. Opowieść o pasji i poświęceniu, o szczęściu, miłości i radości cóż z tego że chwilami przeplatanej smutkiem i złością? Bez tego byłoby zbyt bajkowo, niewiarygodnie wręcz.
    
    Książka przeczytana w ramach sierpniowej Trójki e - pik , książka z kontynentu afrykańskiego ( miejsce akcji/ pochodzenie autora)